Asal Usul Desa Sawangan, Ajibarang

Asal Usul Desa Sawangan

Awit jaman rumiyin, madegipun satunggaling kadipaten Galuh Pakuan ugi kelebet wilayah Kerajaan Padjajaran. Inggih menika sang Adipati Galuh Pakuan ingkang naminipun Munding Wilis. Istrinipun Adipati Munding Wilis saweg mbobot. Dumateng kang mas Adipati Munding Wilis nyuwun bebono ulam kijang ingkang sukunipun petak.

Nalika semanten sang Adipati kesah teng wana kalian prajurit mlebet wana. Saderengipun pikantuk buronan menika wonten salebetipun padudusan perampok. Kepala perampok ingkang naminipun Abu Lawang. Rombongan sang Adipati ingkang badhe berburu dipun tangkep, dipun tahan saking perampok. Sesampunipun sangu ( nedhi, dhahar lan ngumbe) dipun sita dening perampok, dipun wangsulake kondur mboten mbekta hasil buronan.

Lajeng, dipuntambani sebab sang istri sampun nglairaken jabang bayi putra. Dumugi pinten dinten Kadipaten Galuh Pakuan dipun rampok ingkang dipun pimpin Abu Lawang. Saisinipun Kadipaten dipun pundut, lintunipun dipun bakar. Sang Adipati kaliyan garwanipun nylametaken pribadi mboten kelingan putranipun ingkang nembe pinten dinten lahir, mboten dibekta nylametaken diri. Lajeng dibekta mlajeng dening Abu Lawang. Adipati sanget susah amarga kelangan putranipun ingkang dibekto mlajeng rampok. Abu Lawang kaliyan garwanipun sanget seneng amarga mboten gadhah putra, pikantuk anak saking rampokan. Inggih meniko putra saking Adipati Galuh Pakuan. Saking Abu lawang anak meniko ingkang dipun namini Jaka Mruyung amarga kuda sang Adipati dipun paringi nami Dawuk Mruyung.

Sesampunipun ageng dewasa, Jaka Mruyung mboten remen dateng watekipun Abu Lawang ingkang kejem lan purun main judi. Jaka Mruyung kesah nilaraken Abu Lawang kaliyan nitih kuda Dawuk Mruyung ke arah ngetan dumugi dayah luhur. Jaka Mruyung mlebet griyanipun ki Mranggi.

Ki Mranggi tilas prajurit Majapahit. Teng mriku Jaka Mruyung menimba ilmu utawa latihan nulis dateng Ki Mranggi kaliyan sinau ilmu kemenangan, keprajuritan. (Saiki tempat meniko dipun paringi nami PANULISAN). Sesampunipun sedoyo sampun cekap setunggaling dipun paringi petunjuk kesah ke arah wetan mados wana Pakis Aji menawi dipun temukaken dipun babad badhe dados kota.

Sesampunipun perjalanan, Jaka Mruyung kepanggih setunggal tiyang pemuda naminipun Tlangkas. Miturut petunjuk Tlangkas wana Pakis Aji sampun cekat, sebelah kidul Kadipaten Kertanegara. Sesampunipun dugi teng wana Pakis Aji, lajeng nyuwun bantuan tiyang ingkang saweg damel tambak kangge mbantu babad wana Pakis Aji. ( kangge kenangan, tempat tiyang saweg damel tambak meniko dipun paringi nami TAMBAKAN).

Sesampun wana dipun babad kepering saking Adipati Kertanegara ingkang asmanipun Adipati Nglangak, jengkel banjur prentah pejabatipun supados dipun tangkep perusak lan pembakar wana Pakis Aji supados dipun adili.

Adipati Kertanegara, Adipati Nglangak kagungan tiga putri. Ingkang nomor setunggal asmanipun Dewi Pandansari, nomor kali Dewi Pandanayu, lan nomor tiga Dewi Rantansari. Salaminipun dados tahanan, Jaka Mruyung ngetingalaken sikap sopan santun, lajeng dipun bebasaken tumut sayembara pemilihan senopati. Sedoyo calon senopati mboten wonten ingkang saged ngalahaken Jaka Mruyung, sesampunipun dados senopati Jaka Mruyung dipun nikahaken kaliyan putri  Adipati Kertanegara. Sesampunipun sang Adipati sampun sepuh kadipaten dipunpasrahaken dhateng mantunipun Jaka Mruyung. Pusat pemerintah dipun pindah marang bekas wana Pakis Aji dados Kadipaten Ajibarang.

Adi iparipun Jaka Mruyung, Dewi Rantansari purun nikah kaliyan putra Adipati Pasir Luhur. Namung gagal amarga wonten ulah saking Kentol Ireng ingkang iri amarga isin sang dewi nilaraken Kadipaten Ajibarang. Menuju arah kidul, wonten lepen lajeng nyabrang kecebur banjur akhiripun bekal meniko nasi ketan buyar ajur. ( kangge kenang-kenangan tempat meniko dipun namini TAJUR). Lajeng kesah ke arah kidul munggah nginggil pagunungan dumugi nginggil sesarengan kaliyan wektu sholat dhuhur sinambi mriksani ke arah wetan tempat Kadipaten Pasir Luhur kangge pegunungan meniko dipun paringi nami PASIR LUHUR. Lajeng nerusaken perjalanan mriksani pemandanganipun ketingal indah nyenengaken kangge menghibur Sang Dewi, (saiki tempat meniko dados dusun SAWANGAN). Ingih meniko dipun pundut saking riwayat babad Ajibarang.

Sesampunipun Sang Dewi nglajengaken perjalanan mlebet wana mboten purun wangsul malih. Lajeng marang wana dumugi ngingggil pagunungan, teng mriku sang putri lajeng ical kaliyan jasadipun (tempat meniko dipun namini Gunung Jaka/Gunung Putri).

Dipun tulis dipun ceritaken ki Ageng Kuruh seri babad Ajibarang.